Artykuły

Co zrobić, żeby mąż mnie usłyszał?

Mówię mężowi prosto i dużymi literami: Oczekuję tylko miłości i czułości. Gdybym to dostała nie byłabym tak zimna i wredna. On nic.

Takie wypowiedzi regularnie pojawiają się gdy para decyduje się skorzystać z pomocy na zewnątrz. Wydaje się to proste i jednoznaczne jedynie na pierwszy rzut oka.

  • Mówienie prosto i dużymi literami jeśli druga osoba używa  innego alfabetu wcale może nie przynieść oczekiwanych efektów
  • Jeśli oczekiwane efekty się nie pojawiają nasuwa się wniosek, że nie ma intencji współpracy
  • W słowach oczekiwania miłości i czułości mieści się cały kosmos zachowań, reakcji , postawy. Warto podać na początek jeden, dwa przykłady i uzyskać potwierdzenie, że partner jest gotów ci to dać i wie jakie pozytywne elementy dzięki temu się pojawią
  • Poczucie deficytu, niezaspokojonych potrzeb i przekonanie o niechęci do współpracy wywołują negatywne emocje. One z kolei nie są interpretowane przez mężczyzn jako symptomy, objawy, lecz jako atak, brak szacunku.

Co zrobić, żeby kłopoty z komunikacją nie przerodziły się w kryzys związku?

Jeśli jesteś kobietą upewniaj się, że twój partner zrozumiał dokładnie czego potrzebujesz:

Chcę, żebyśmy spędzali razem czas, kiedy robimy coś wspólnie. Na przykład zdecydujmy co zrobimy w przyszły weekend.

Kiedy się denerwuję potrzebuję, żebyś mnie przytulił, powiedział że wszystko się ułoży, że nie zostawisz mnie samej z problemami. Mówienie, że mam się nie przejmować i są to wydumane problemy tylko pogarszają sytuację.

Kiedy masz kłopot mów: to jest sytuacja o której rozmawialiśmy. Potrzebuję twojego wsparcia. Pamiętasz?

Jeśli jesteś mężczyzną pamiętaj, część tego co mówi twoja partnerka służy podtrzymaniu, umocnieniu lub sprawdzeniu więzi. Mów:

Widzę, że jest ci trudno. Czy mogę cię jakoś wesprzeć?

lub

Co w tej chwili jest dla ciebie najtrudniejsze? Chętnie bym coś zrobił, żeby ci pomóc, ale nie wiem co. Ty wiesz? Co to mogłoby być?

 

Czy mediacje mogą ułatwić kontakty z wnuczką?

Efekty mediacji rodzinnej zależą od tego, czy każdy z uczestników może uzyskać dzięki niej coś ważnego dla siebie.

Jeśli po jednej stronie jest gotowość dogadania się, po drugiej zaś nie ma potrzeb, o których zaspokojenie warto zawalczyć, mediacja ma małe szanse powodzenia. Dlatego przed mediacjami warto  stworzyć listę własnych potrzeb i jasno określonych oczekiwań.

Przyczyny utrudniania kontaktu babci lub dziadka z wnuczkiem/wnuczką mogą być różne. Najczęstszą przyczyną jest brak poszanowania zasad realizowanych przez jedno, bądź oboje rodziców. Żywienie i zachowanie to kontrowersje dyżurne.

Dziadkowie, mający już za sobą doświadczenie wychowania własnych dzieci, niechętnie przyjmują nowe podejścia. Zwłaszcza, jeśli uznają je za niezdrowe, niewłaściwe lub wręcz szkodliwe. Znany jest przypadek, że przebiegła babcia przechytrzyła rodziców wegetarian nazywając w obecności wnuka szynkę serkiem i w ten sposób przemycała mięso do diety dziecka.

Kiedy rodzice odkrywają, że dziadkowie nie liczą się z ich zdaniem i preferencjami wychowawczymi, ograniczają dziadkom dostępność wnuków.

Zdarza się także, że manipulowanie kontaktami z wnuczkiem lub wnuczką jest elementem strategii wymuszenia na dziadkach pożądanych reakcji. Takie postawy, jakkolwiek bardzo bolesne dla starszego pokolenia, nie biorą się z niczego i zazwyczaj są wynikiem niewłaściwego wspierania samodzielności oraz niejasnych reguł pomocy finansowej dorosłemu dziecku. W takim przypadku mediacja może być pomocna, o ile zapoczątkuje głębszy proces zmiany wpływający na postawy i wartości nie tylko dorosłych dzieci, ale i starszych rodziców.

Są wreszcie i takie sytuacje, gdzie nie rozwiązane problemy emocjonalne między rodzicem a dorosłym dzieckiem wpływają na brak zaufania i niechęć na udostępnianie wnuka.

W przypadku gdy kobieta jest samotną matką i nie ma wsparcia w mężczyźnie, sytuacja staje się jeszcze trudniejsza. Dziadkowie rozpościerając parasol pomocy nad córką odzyskują niejako dwoje dzieci, starsze biologiczne i młodsze, wnuka lub wnuki. Stają się dzięki temu niezbędni, a rodzic staje się w tym układzie bardziej dzieckiem niż dorosłym.

Gdy babcia żyje samotnie z córką i wnuczką – napięcie emocjonalne może zakłócić relację w sposób znaczący. W tym przypadku najczęściej skuteczna okazuje się terapia rodzinna.

 

 

Kto ma rację i czemu prowadzi to do kryzysu związku

Być może zetknęliście się z ludźmi, którzy są przekonani, że wiedzą jak świat wygląda naprawdę. Być może sami macie pewność, że fakty są niepodważalne, a interpretacje tylko rozmydlają prawdziwy obraz sytuacji. Takie osoby przychodząc na sesje mediacji rodzinnych lub terapii par oczekują jednoznacznej diagnozy, która potwierdzi ich wyobrażenia.

W takim przypadku brak oceny i nie narzucanie rozwiązań odbierane są jako brak profesjonalizmu lub chwiejność moralna terapeuty.

Zdecydowanie w narzucaniu własnej wizji i kierunku działania ma głęboki sens w armii, czy straży pożarnej. W budowaniu harmonijnych relacji nie jest to strategia optymalna .

Obserwacje stabilnych, satysfakcjonujących związków pokazują, że mocnym fundamentem jest wzajemne poszanowanie i współdecydowanie.

Przekonanie o własnej słuszności ma głębokie uzasadnienie w naszej biologii i strukturach poznawczych. Aby przetrwać i mieć sukcesy w działaniu, potrzebujemy jasnego obrazu sytuacji. Jeśli uzyskujemy oczekiwane rezultaty, potwierdza to nasze wyobrażenie o słuszności podejścia, które wypracowaliśmy. Informacji w świecie jest tak dużo, że aby sobie z nimi poradzić, filtrujemy je odrzucając te, które uznajemy za nieistotne. To, co się sprawdziło, wchodzi jako automatyzm i staje się tłem  świadomie niezauważalnym, lecz wpływającym na nasze działanie i postrzeganie świata.

W związki wchodzimy po to, aby było nam lepiej. Poczucie wspólnoty, bliskości, bezpieczeństwa najpełniej uzyskujemy dzięki więzi z bliskimi. Trudno ją zbudować z kimś, kto ma przekonanie o jedynie własnej słuszności. Myślenie dogmatyczne niszczy więź i prowadzi do kryzysów w związku.

Designed by Freepik

Aby odkryć, skąd biorą się różnice w ocenie i interpretacji faktów, musimy zagłębić się struktury porządkujące działanie umysłu, wzorce rodziny pochodzenia, dotychczasowe doświadczenia. Psychologowie mówią o metamodelach, submodalnościach, kanałach percepcji. Dla przeciętnego zjadacza chleba ważne jest, że na te same wydarzenia każdy reaguje inaczej, czesto niezrozumiale dla pozostałych.

Związek to spotkanie z kimś, kto jest z całą pewnością INNY niż my. Możemy na to spotkanie wytoczyć działa, rozciągnąć zasieki w obronie naszego punktu widzenia. Ale o ileż przyjemniej z życzliwą ciekawością razem odkrywać naszą odmienność i wykorzystywać ją do osiągania wspólnych celów!

 

Podstawowe metody komunikacji w związku

Masz trudności w rozmowie z partnerem, partnerką?

Podejrzewasz, że są skuteczne metody komunikacji międzyludzkiej?

Oto trzy podstawowe zasady, które ułatwiają konstruktywną rozmowę:

  • Upewnij się, że jest to dobry moment na rozmowę, która nie musi być miła, łatwa i przyjemna. Lepiej wybrać czas i okoliczności, które pozwolą zmierzyć się z trudnościami i skoncentrować się tylko na nich. Rozpoczynanie rozmowy wtedy, kiedy pojawia się niezadowolenie, złość, irytacja szybciej zakończy się kłótnią
  • Używaj komunikatu „ja”: mów o sobie, o swoich uczuciach. Staraj się nie oskarżać, nie potępiać, nie używać słów i zwrotów: „nigdy, zawsze, nie kłam, dobrze wiesz, że”.
  • Informacje trudne podawaj w formie, która jest łatwa do przyjęcia. Stosuj zasadę „Mów mi co chcesz, ale w taki sposób, żebym był/a w stanie to wykorzystać.”

Jest to poziom podstawowy komunikacji w związku

Sporo osób jednak lekceważy je uważając, że są zbyt proste. Jeśli nie bierzesz pod uwagę powyższych sugestii może okazać się, że:

  • partner/partnerka jest zmęczona/y, wyczerpany/a emocjonalnie, rozdrażniony/a i nie będzie w stanie zareagować tak, jak byłoby to najlepsze dla rozmowy i waszego związku
  • oskarżenia jaki/a jesteś i co robisz/nie robisz projektuje na partnera/ke naszą wizje, z którą on/ona wcale nie musi się zgadzać. Odpowiedzią będzie zaprzeczanie, a to nie ułatwia budowania wspólnych rozwiązań
  • niełatwo jest przyznać się przed samym/ą sobą, że zrobiło się coś kiepskiego. Jeśli będziemy wzmacniać w partnerze/ce te doznania zrobi wszystko by nie czuć się źle i zacznie się tłumaczyć, znajdować przyczyny. To przekierowuje rozmowę w stronę kłótni, a mieszkanie zmienia w ring

Zaczynaj zmiany od najprostszych rozwiązań. Dostrzegaj  nawet najdrobniejsze ustalenia, z którymi czujecie się dobrze.

Mowa nienawiści a komunikacja w związku

Pojęcie „mowa nienawiści” pojawia się coraz częściej w mediach publicznych. Opisuje dość trafnie narrację, która nie służy poszukiwaniu rozwiązań i komunikowaniu potrzeb i zazwyczaj używana jest w stosunku do oponentów politycznych.

Elementy składające się na mowę nienawiści pojawiają się także podczas kłótni w związku. Warto się im przyjrzeć, aby podczas emocjonalnej wymiany zdań usłyszeć je i zareagować.

Żadna rozmowa nie doprowadzi do konstruktywnego końca, jeśli będzie prowadzona w poniższy sposób:

  • Bluzg: atak przy pomocy przekleństw, wyzwisk
  • Obrażanie, znieważanie, drwienie, kpienie, pogardzanie, uwłaczanie (ty idiotko, ty maminsynku)
  • Niebezpieczna mowa: groźby jako sposób na zakończenie sporu ( doigrasz się, zaraz ci przywalę)
  • Narracje negatywne: wybiórcze przedstawianie faktów, interpretacja zjawisk, ukryte założenia zakładające, że racja jest tylko po jednej (mojej) stronie

Jak radzić sobie z mową nienawiści w związku?

 

  1. Ujawniaj – zwracaj uwagę na sposób mówienia, pokaż elementy zakładające, że druga strona jest zła, głupia i świadomie działa w złej wierze.
  2. Zachęcaj do wyrażania emocji w szczery, ekologiczny sposób. Weź na siebie odpowiedzialność za odczuwanie własnych emocji. Przeproś za raniące słowa wypowiedziane w emocjach.
  3. Zaproponuj pozytywną przerwę, czas na ochłonięcie, zastanowienie się, czy sprawa warta jest takich emocji, spojrzenie z dystansem. To może zatrzymać spiralę wzajemnych oskarżeń.
  4. Ustalcie zasady, do których będzie można się odwołać w przyszłości (np. nie używamy w stosunku do siebie słów uznawanych za obelżywe bez względu na to, jak bardzo jesteśmy wzburzeni).
  5. Antidotum – wspólne ustalenie hasła, które natychmiast zatrzymuje wymianę zdań i zastępuje ją wcześniej zaplanowanym działaniem pokazującym, że mimo trudnych emocji obojgu Wam zależy na związku.

Dobranie sposobu reakcji do stanu waszej relacji jest kluczowe dla osiągnięcia pozytywnego efektu.

Ustalcie zasady, zanim pojawią się silne negatywne emocje.

Jak kobieta może znaleźć odpowiedniego mężczyznę i zbudować dobry związek

Wchodząc w związki zazwyczaj nie zastanawiamy się, jak wspólne życie miałoby wyglądać w przyszłości. Liczy się uczucie, ekscytacja i radość z wspólnego bycia razem.

Tymczasem w tle działają przekonania i wzorce wyniesione z domu rodzinnego, niedostrzegalnie pakując nas w kłopoty.

 

Jeśli zaczynamy zastanawiać się:

Co się właściwie dzieje?

Dlaczego jest nam tak trudno, skoro wcześniej było łatwo i miło?

Nie rozumiem o co chodzi…

oznacza to, że Wasze podświadome przekonania ścierają się.

Czy jest jakiś sposób, który pozwoli na odkrycie założeń mogących wywołać problemy?

Oto zasady szukania odpowiedniego mężczyzny i budowania przez kobiety warunków dla satysfakcjonującego związku.

  1. Nie ma idealnych mężczyzn – każdy ma nie tylko zalety ale i słabe strony. Jeśli możesz zaakceptować wady, a zalety wciąż sprawiają, że związek jest atrakcyjny – jesteś na dobrej drodze. Poszukiwanie ideału najczęściej wiąże się z potrzebą by partner odgrywał rolę ojca.
  2. Atrakcyjni mężczyźni mogą unieszczęśliwiać kobiety. Fascynacja samym wyglądem, zauroczenie powierzchownością i utrata głowy bywa przez przystojniaków wykorzystywana do polepszania własnego samopoczucia.
  3. Naprawienie mężczyzny jest zazwyczaj nieskuteczne. Niektóre kobiety wchodzą w związek mając nadzieję, że ich miłość uzdrowi, przemieni mężczyznę. Często wiara, ze „jak sie ożeni to sie odmieni” łączy się z wyniesionym z domu syndromem ofiary, rodzinnym przekazem, że kobieta w związku z mężczyzną musi być nieszczęśliwa.
  4. Dojrzewanie, nabywanie życiowej mądrości polega na budowaniu siebie. Kobiety pragnące, by ich partner powielał rolę ojca, wykorzystują do tego dziecinne metody osiągania celów. To ułatwia mężczyźnie wkroczenie na ścieżkę lekceważenia, braku szacunku, a nawet pogardy. Tylko kobieta ceniąca samą siebie może być partnerką dla mądrego mężczyzny.
  5. Złość, pretensje, narzekania odstraszają mężczyzn. Komunikowanie wprost o swoich potrzebach, uczuciach i ukazywanie nielogiczności, niekonsekwencj  działają na mężczyzn wiele bardziej mobilizująco niż tradycyjne formy okazywania negatywnych uczuć.
  6. Nikt, nawet najbliższy człowiek, nie może zapewnić drugiej osobie poczucia własnej wartości. Uzależnienie samooceny od partnera jest uwieszaniem się na nim, w miejsce  stania na własnych nogach. Wzajemne wsparcie jest właściwe i cenne, lecz budowanie swojej mocy na partnerze wcześniej czy później niesie ze sobą gniew, rozczarowanie i rozgoryczenie.
  7. Wielu dobrych mężczyzn pozostaje niezauważonych. Powierzchowne cechy bardziej rzucają się w oczy. Wiedząc co jest naprawdę ważne w długotrwałym, stabilnym, partnerskim związku, możemy odkrywać to w mężczyznach, którzy nie wydają się atrakcyjni na pierwszy rzut oka. Bywa też, że wady naszego mężczyzny przysłonią jego głębsze wartości.
  8. Im mniej oczekiwań, tym lepiej. Zbyt wielkie, szczegółowe oczekiwania wytwarzają presję, która zaciemnia świadomość co jest ważniejsze, a co mniej ważne. Lepiej jest koncentrować się na tym,  co najważniejsze. Mniej ważne odłóżmy na później.
  9. Mądre kobiety są pewne siebie, silne i  łagodne. Łagodność jest okazywaniem akceptacji, używaniem form nieagresywnych, nie poniżających. Stanowczość jest okazywaniem mądrej siły – pewności siebie wynikającej z poczucia własnej wartości, szcunku do samej siebiue i poszanowania włanych granic oraz akceptacji słabości.
  10. Zaloty, flirt to wielka przyjemność. To taniec, w którym ukazujemy siebie z dobrej strony i pobudzamy partnera do aktywności jego pozytywnych cech. Zbyt często stały związek zatraca ten ożywczy element. Romantyczne napięcie jest dla związku ważne.
  11. Szczęścia należy szukać aktywnie.
  12. Mężczyźni lubią kobiety, które lubią mężczyzn. Jeśli nie cenisz mężczyzn, masz o nich złe zdanie, uprzedzenia, daje się to odczuć. Trudno zbudować wtedy pozytywną przestrzeń wymiany.
  13. Kobiety, które potrafią słuchać, mają dla mężczyzn nieodparty urok. Każdy lubi być doceniany, mieć poczucie że jest ważny, a to dzieje się podczas słuchania. Dodatkowo mężczyźni często potrzebują relacji, w której czują się na tyle bezpiecznie, że mogą ujawnić swoje słabości bez obawy wyśmiania, surowego osądzenia.
  14. Każdy jest odpowiedzialne za swoje przeżycia, emocje i myśli. Warto odkryć, na co się nie zgadzamy i dać temu wyraz. Odkryj czego potrzebujesz, by dobrze się czuć, by mieć poczucie satysfakcji w związku. Dbaj, by to osiągnąć, weź los w swoje ręce, stań się kowalem swojego losu, nie zadowalaj się powierzchownymi rozwiązaniami. Zadbaj, by twoje życie było pozytywne.

Powyższa lista została stworzona na podstawie książki Mądre kobiety – głupie postępowanie. Connell Covan i Melvin Kinder

Kryzys w związku

Kryzys w związkach może przyjmować różne formy. Zawsze jednak wiąże się z brakiem zgody przynajmniej jednego z partnerów na dotychczasowe funkcjonowanie. Kryzys może zostać wykorzystany do umocnienia zaufania, pogłębienia uczuć i powiększania własnej dojrzałości. czaem jednak moze prowadzić do rozstania.

cztery fazy powstawania i rozwoju kryzysu w związku.

 

  1. Dojrzewanie wewnętrzne. Jedno z partnerów zaczyna dostrzegać brak satysfakcji, uświadamia sobie jej przyczyny i umiejscawia je w związku, w partnerze/partnerce. Wtedy pojawia się wzorzec reakcji, który w przyszłości będzie kształtował wzajemną komunikację: zgłaszanie negatywnych uczuć lub ich tłumienie.
  2. Konfrontacja. Osoba odczuwajaca brak satysfakcji w zwiazku podejmuje kroki by naprawić niekomfortowy stan (rozmowy, wyrzuty, żądania, manifestowanie niezadowolenia z nadzieją, że partner sam się domysli, o co chodzi). czasem inicjuje wspólne działania dla dobra związku. Na tym etapie pojawia się napięcie, kłótnie, wybuchy emocji. Często doznania negatywne przeplatają się z pozytywnymi. Jeśli partnerzy potrafią komunikowac się skutecznie i unikną pułapki zastawionej przez 4 jeźdźców Apokalipsy, związek może przetrwać i wejść na wyższy poziom wzajemnej bliskości. Wzbogaci to także każde z partnerów jako osobę. W przeciwnym razie zwiazkowi grozi kolejny etap kryzysu, czyli
  3. Burzenie związku. Jeśli jedno z partnerów staje się już zbyt zmęczone, czuje się zbyt niebezpiecznie, nie czuje wpływu, wtedy podejmuje decyzję o rozstaniu. Na tym etapie pojawiają się próby utrzymania status quo przez drugiego partnera, rozstania i powroty, próby zmiany reguł. To ostatna szansa na ratowanie zwiazku. Jeśli u obojga nie pojawi się szacunek, gotowość wsparcia, poszukiwanie pozytywów, związek podąża w stronę zakończenia. Wtedy główny kierunek działań to uniknięcie poczucia winy oraz na zachowanie twarzy.
  4. Odchodzenie. Odwracanie się ku przyszłości. Każde z byłych już partnerów radzi sobie samo z własnymi uczuciami, dzielą majątek, ustalają opiekę nad dziećmi. Osoby zostawiane zazwyczaj potrzebują dłuższego czasu by pożegnać związek, niż osoby odchodzace.

Któryś etap dotyczy Twojego zwiazku? Co to dla Ciebie znaczy?

Inwestować w związek, czy z niego wyjść?

Gdy problemy narastają i dochodzi do kryzysu w związku pojawia się pytanie:

Czy będąc razem będziemy czuć się lepiej, niż gdy się rozstaniemy?

Odwlekanie konfrontacji z trudnościami nie przynosi dobrych efektów. Powracają wzmocnione i niszczą to, co wcześniej można było uratować.

Jak może wyglądać konstruktywne podejście do narastających problemów?

Nie interesują nas zmiany na chwilę. Jesteśmy już zmęczeni sobą – niech będzie tak, lub siak. Albo uelastycznimy się i dogadamy, albo się rozstaniemy.

Dziecko, kredyt, wspólny dom, sentyment spędzonych lat – to dużo, ale dla niektórych i tak za mało, żeby być razem.

Jeśli ważne potrzeby nie są zaspokojone trwanie w takim związku staje się udręką.

Jedyną ścieżką sprawdzenia czy bycie razem dalej ma sens są rozmowy. Jeżeli gdy rozmawiacie we dwoje pojawiają się silne emocje, oskarżenia, zarzuty, wypominanie i uniemożliwiające odkrycie co jest głęboka przyczyną waszych kłopotów, możecie skorzystać z terapii par, mediacji rodzinnych, coachingu partnerskiego lub kursów komunikacji.

Nie chowaj głowy w piasek, podejmij wyzwanie! Życie jest za krótkie, by trwać w związku bez perspektyw. Sprawdź, czy jest jeszcze szansa reaktywacji.

 

Kiedy kryzys związku przeradza się w rozpad

Po jakich symptomach możemy ocenić kondycję związku? Pewne objawy pojawiają się gdy konflikt przeradza się w głęboki kryzys.

Oto one :

  • Zarzut kłamstwa. Świadczy o utracie zaufania oraz przeświadczeniu o nieczystych intencjach. Niestety często, gdy się pojawia na ratowanie związku jest już za późno, zazwyczaj rozstanie jest już tylko kwestią czasu
  • Pogarda. Pojawienie się pogardy zwiastuje kryzys związku w przyszłości, gdy osoba „słabsza” przestanie zgadzać się na takie traktowanie. Brak życzliwości, chęci zrozumienia, lekceważenie uczuć, pomniejszanie wartości osoby oraz jej dokonań – to wszystko elementy, które uniemożliwiają budowanie trwałego, partnerskiego związku.
  • Ja mam rację i to jest obiektywne. Przekonanie o posiadaniu obiektywnej racji narzuca związkowi jeden sposób interpretacji rzeczywistości a to uniemożliwia jakiekolwiek negocjacje. Brak akceptacji inności potrzeb, spostrzeżeń, reakcji emocjonalnych uniemożliwia partnerstwo w związku.

Jeśli uznamy „jakoś to będzie” i odmówimy konfrontowania się z trudnymi tematami większe problemy w związku są tylko kwestią czasu.

Lepiej podjąć trudne tematy zawczasu, zanim pojawi się kryzys.

Łatwiej sobie radzić z konfliktem gdy problemy nie urosły za bardzo, nie obrosły wieloma niezadowoleniami i emocjami.

Ale jak podejmować trudne tematy, gdy to wywołuje tak trudne emocje?

  • zaproponuj czas i miejsce tylko na rozmowę na trudny temat, skoncentruj się na jednym
  • upewniaj się, że dobrze rozumiesz partnera / partnerkę, upewnij się że to co mówisz jest właściwie rozumiane
  • zlokalizuj gdzie się różnicie i co wywołuje największe negatywne emocje
  • poszukujcie sposobów na ograniczenie, wyciszanie negatywnych emocji
  • Zastosuj skuteczne metody komunikacji.

 

Dobra komunikacja w związku – rady NLP

Dobra komunikacja w związku jest podstawą wzajemnego zrozumienia. Emocje, przekonania, filtry rodzinne powodują, że łatwo nam interpretować reakcje i słowa zgodnie z naszą wizją świata. Tylko dzięki pewności, że naprawdę dobrze się rozumiemy możemy rozpocząć poszukiwanie obopólnie satysfakcjonujących rozwiązań. W innym wypadku będziemy dyskutować z własnymi wyobrażeniami, które włożymy w usta partnera/partnerki. Wtedy sami jesteśmy odpowiedzialni za emocje, które w nas pojawią się w reakcji na te interpretacje.

Jest wiele różnych rad i systemów dobrej komunikacji. Poniżej przytaczam wynotowane z filmu rady Mateusza Grzesiaka, medialnej postaci świata NLP, szkoleń motywacyjnych, a ostatnio także coachingu.

  • Zanim coś powiesz zastanów się jak to wpłynie na przyszłość, jaki jest w tym sens? Inwestuj w konstruktywną przyszłość
  • Wiedz po co mówisz to, co mówisz,
  • Mów konkretnie w sposób możliwy do wyobrażenia
  • używaj prostych, łatwych do wykonania i zrozumienia instrukcji
  • Dawaj przykłady, porównuj: to jest takie jak…
  • Mów o zachowaniach
  • Nie generalizuj (nie mów nigdy, zawsze), konkretyzuj
  • Niech oczekiwania będą konkretne, mierzalne
  • Sprawdź ekologię – efekt powinien być dobry dla całego systemu, wszystkich uczestników procesu komunikacji. Uzyskanie przewagi przyniesie złe efekty w przyszłości.
  • Staraj się mówić jednoznacznie, wieloznaczność wywołuje niezrozumienie

Szczególnie dwie pierwsze rady warto wziąć pod uwagę. W emocjach nie myślimy o efekcie, który chcemy osiągnąć. W ten sposób uruchamiamy lawinę negatywizmu, gdzie satysfakcję niesie „dokopanie”, „wsadzenie szpili”. Raz wypowiedziane słowa trudno jest cofnąć. Wypowiedziane w gniewie zostają na zawsze jako zadra w sercu.

Bądź wobec siebie szczery, przyznaj się do błędu, weź swoją część odpowiedzialności , minimalizuj straty.