Mediacje rodzinne

Emocje są w każdym z nas. O ile pozytywne emocje wspierają porozumienie, o tyle negatywne czasem wręcz je uniemożliwiają. Jeśli jesteśmy w stanie nie poddając się emocjom spojrzeć na racje przeciwnej strony i je zaakceptować – jest to początek porozumienia. Zazwyczaj jednak silne emocje o negatywnym zabarwieniu, które pojawiają się w konfliktach rodzinnych sprawiają, że naszymi głównymi celami staje się:

• udowodnienie, że racja jest tylko po naszej stronie
• wymuszenie przyznania się do błędu i uznanie pomyłki przez drugą stronę
• sprawienie bólu w odwecie za przeszłe krzywdy

Gdy wszyscy nawzajem się oskarżają i starają się sprawić sobie ból – nakręca się jedynie spirala nienawiści i przemocy. Na szczęście obecność kompetentnego mediatora pomaga uspokoić emocje. Zamiast skupiać się na tym, co nas dzieli, warto zastanowić się, w jaki sposób obie strony mogą zrealizować to, co dla nas ważne.

Mediacja jako “proces ponad emocjami” umożliwia porozumienie, które nawet jeśli  częściowe, już jest sukcesem i otwiera drogę do następnych ustaleń.

Być może sami braliście udział w sporze innych osób, samemu nie będąc zaangażowanym emocjonalnie. Jeśli macie dzieci na pewno tłumaczyliście zwaśnionym pociechom czego chce każde z nich i dlaczego nie mogą sie porozumieć, oraz co trzeba by było zrobić, by do porozumienia doszło. To właśnie była mediacja. Jeśli ktoś nie zaangażowany w konflikt pomaga porozumieć się osobom, którym emocje to uniemożliwiają – właśnie mediuje.

Sami czasem prosimy kogoś, kto może spojrzeć na konflikt z zewnątrz o pomoc, gdyż silne emocje często uniemozliwiają zrozumienie drugiej strony. Mediator pomaga obu stronom zrozumieć swoje racje, uznać priorytety i tym samym ułatwić kompromis.

Wydawałoby się, że jest to proste i nie potrzebujemy mediatora, by się porozumieć, jednak w praktyce często jest inaczej. Mediator jako nie zaangażowany, wolny od emocjonalnego oglądu i nie mający osobistych celów w danej sytuacji może skrócić czas dochodzenia do porozumienia oszczędzając tym samym nie tylko ów czas, ale i nerwy.

Podjęcie decyzji o rozwodzie jest trudne i zazwyczaj nieprzyjemna przynajmniej dla jednej ze stron. Jeśli oboje małżonkowie zgadzają się na formalne rozstanie, można podejrzewać, że proces ten nie będzie tak burzliwy, jak w przypadku, gdy tylko jedna ze stron tego pragnie.

Zanim sprawa rozwodowa znajdzie się w sądzie mija często sporo czasu i prób porozumienia, a nawet uratowania małżeństwa. Jeśli się to nie udaje pozostaje zawsze decyzja podziału majątku, formą zobowiązań finansowych oraz opieka nad dziećmi.

Jeśli małżonkowie nie będą w stanie się dogadać, za nich zdecyduje sąd, dlatego warto przedsięwziąć próby samodzielnego porozumienia.

Rozwodowi zwykle towarzyszą silne emocje które utrudniają nie tylko wspólne ustalenie “co dalej” ale nawet spokojną rozmowę. Wzajemne oskarżenia, zadawnione pretensje, niezaspokojone potrzeby, wszystko to sprawia, że rozstająca się para może stracić z oczu to, co w istocie może być dla każdego z nich bardzo ważne: dobro wspólnych dzieci i pokojową formę dalszych kontaktów. Warto pamiętać, że choć dorośli mogą przestać być małżonkami, zawsze pozostaną rodzicami i ich kontakty będą nieuchronne.

Jeśli strony chciałyby się dogadać ale emocje uniemożliwiają dialog, można skorzystać z pomocy zewnętrznego mediatora. Jest to ktoś, kto pomoże w spokojnym porozumieniu i wypracowaniu porozumienia akceptowalnego dla obu stron.