Mediacje rodzinne

Rośnie liczba małżeństw zawieranych pomiędzy obywatelami różnych krajów. Tylko w państwach Unii Europejskiej takich związków powstaje ok. 300 tysięcy rocznie. Według szacunków Komisji Europejskiej około 20% rozwodów rocznie ma charakter międzynarodowy.

12 państw członkowskich (Polska nie włączyła się do tej grupy) podjęło decyzję o tzw. wzmocnionej współpracy w dziedzinie prawa rozwodowego. Polegać ma ona na tym, by w przypadkach rozwodów takich par dać małżonkom możliwość wyboru prawa procedury rozwodu.

Zgodnie z proponowanym rozporządzeniem pary międzynarodowe będą mogły decydować o wyborze prawa właściwego dla ich rozwodu, pod warunkiem że jeden z małżonków jest związany z danym krajem. Propozycja przewiduje możliwość wyboru prawa kraju obecnego miejsca zamieszkania, poprzedniego zamieszkania, albo prawa kraju, z którego pochodzi jedno z małżonków. Dotyczyć to będzie także par międzynarodowych z udziałem Polaków lub obywateli innych państw niebiorących udziału we wzmocnionej współpracy, ale mieszkających w jednym z 12 krajów nią objętych.

Współpraca ma na celu ma uchronienie słabszych małżonków przed znalezieniem się w niekorzystnej sytuacji w postępowaniu rozwodowym. W obecnym stanie prawnym partner, którego stać na pokrycie kosztów podróży i wynajęcie na miejscu adwokata, może starać się prześcignąć współmałżonka, wnosząc sprawę do sądu w innym państwie, w którym przepisy prawa właściwego dla sprawy gwarantują ochronę jego interesów.

Współpraca wejdzie w życie po uzyskaniu akceptacji Parlamentu Europejskiego.

(informacja na podstawie materiałów PAP)

Nie wszyscy zgłaszający chęć podjęcia mediacji mają na celu porozumienie. Niestety zdarza się, że propozycja podjęcia mediacji jest pomysłem na ukazanie siebie innym w dobrym świetle, na tle drugiej strony konfliktu. mediator ma w tym wypadku być arbitrem, który “powie temu drugiemu, że nie ma racji”. Wtedy własne racje ulegają dalszemu wzmocnieniu, a proces dochodzenia do porozumienia jest niemal niemożliwy.

Tym, co pozwala podejrzewać takie intencje jest informowanie wielu osób o propozycji podjęcia mediacji, gotowości do niej zanim jeszcze do niej dojdzie. W oczach słuchacza mozna wtedy wypaść korzystniej, jako osoba skłon na do kompromisu i pojednania.
W wyjątkowych przypadkach dochodzi do rozesłania informacji o potrzebie mediacji do różnych ośrodków, by powiadomić o swojej sprawie jak najwięcej osób.

Takie podejście przynosi wręcz odwrotny skutek. O wiele lepsze efekty da znalezienie mediatora, z którym nawiąże się dobry kontakt. Im mniej osób angażuje się w konflikt wymagający mediacji, tym lepiej. Wpływ innych osób łatwo może zakłócić proces znajdowania porozumienia opartego na priorytetach i ustępstwach obu stron konfliktu.

w tym roku Komitet noblowski spośród 197 kandydatów na laureata pokojowej nagrody Nobla wybrał fińskiego polityka, Martti Ahtisaari. Był on prezydentem Finlandii w latach 1994-2000.
Jako komisarz ONZ do spraw Namibii kierował przygotowaniami do pierwszych wolnych wolnych wyborów w tym kraju. Doprowadził do zawarcia pokojowego porozumienia pomiędzy islamskimi rebeliantami a rządem Indonezji, co zakończyło ponad trzydziestoletnią wojnę domową.

Mówi o sobie, ze jest uchodźcą, więc zna dobrze stan zależności od innych.
Martti Ahtisari otrzymał polski Order Orła Białego.
Ma 71 lat.

informacje min. na podstawie http://www.mediacje.pl/moodle/mod/resource/view.php?id=483