Protokół z umownego lub sądowego postępowania mediacyjnego

Ponieważ mediatorzy nie opowiadają się po żadnej ze stron i nie zeznają przed sądem w sprawach związanych z mediacją, jedyną formą przedstawienia sądowi potwierdzenia udziału stron w mediacji, która nie zakończyła się porozumieniem  jest protokół z postępowania.

Podczas „zbierania kwitów” liczy się  każdy dokument potwierdzający własne dobre intencje i niechęć porozumienia z drugiej strony. Tymczasem protokół z postępowania mediacyjnego nie zawiera informacji ani kto wystąpił z propozycją mediacji, ani kto i z jakiego powodu ją zakończył.

W zasadzie jedyne informacje, które mogą znaleźć się w takim dokumencie, to kiedy i gdzie doszło do spotkań, kto brał w nich udział, czy były pośrednie, czy bezpośrednie oraz czy zakończyły się uzyskaniem porozumienia. Nawet opis ewentualnego porozumienia nie znajduje się w protokole, jest to odrębny dokument podpisywany przez  uczestników mediacji.

Po mediacji zakończonej sukcesem, czyli „miesiąc miodowy”

Załóżmy, że mediacja zakończyła się porozumieniem. Partnerzy wspólnie ustalili zasady postępowania i zobowiązali się je respektować.  Następuje wycofanie wniosków rozwodowych, ponowne wspólne zamieszkanie, a może nawet ponowne małżeństwo. W wypadku gdy dotyczy to dalszego wspólnego życia, wszyscy czują się, jakby wyszli z ciężkiej choroby, a teraz już „wszystko będzie dobrze”.  Uwaga! Dawne schematy nie  poddadzą się tak łatwo…

Rozpoczęcie nowego etapu wiąże się z nadzieją, pozytywnym nastawieniem oraz oczekiwaniem, że wszystko się ułoży. We wspólnym życiu ten etap przypomina powtórny miesiąc miodowy. Zaangażowanie i mobilizacja sprawia, że wszystko wydaje się łatwe i proste.

Powodem, dla którego pojawia się kolejny kryzys jest wiara, że skoro udało się dojść do porozumienia -to problemy , które do niego doprowadziły zostały rozwiązane definitywnie.  Aby zmiany były trwałe konieczna jest zmiana nawyków. Pilnowanie się w czasie „miesiąca miodowego”  – czasie wzmożonej mobilizacji i  emocjonalno-hormonalnej euforii jest łatwe, lecz gdy dogania nas proza życia łatwiej jest przeoczyć drobiazgi, które zaczynają niedostrzegalnie się nawarstwiać.

Nie wystarczy także pilnować tylko partnera/partnerkę by nie popełniał starych błędów. Daje to bowiem subiektywne odczucie, że my jesteśmy w porządku, a on/ona nie. Codzienna praca nad własnymi nawykami oraz wyrozumiałe pilnowanie partnera by zmieniał  niepożądane nawyki to podstawa by odcinek „Małżeństwo – reaktywacja” zakończył się happy-endem. Nic nie zastąpi także rozmów o tym, co dzieje się dobrego i, co przeszkadza i irytuje oraz jakie ukryte przekonania stoją za  niemiłymi reakcjami.

Mediacyjne porozumienie to zaledwie początek drogi, wyznaczenie kierunku zmian i zasad, które pomogą zbudować relacje pełną szacunku, zrozumienia i akceptacji.